قالب وردپرس درنا توس
خانه / بایگانی نویسنده و مترجم: نیما فرح‌بخش

بایگانی نویسنده و مترجم: نیما فرح‌بخش

سموئل بکت: چهار شعر

    ۱. دی یپ باز همان جزر واپسین سنگ‌ریزه‌های مرده‌ی ساحلی بازگشت و سپس پله‌ها به سوی شهر نورانی ۲. مسیرم در شن-باد است میانِ سنگ‌ریزه‌ها و تل-ماسه باران تابستانی بر زنده‌گی‌یم می‌بارد بر من، بر زنده‌گی‌یم که به یغما می‌رود، که از من می‌گریزد بر انجام‌اش بر سرانجام‌اش آرامشِ من در آن جایی است که مِه پس می‌رود در آن زمانی که توانم بازایستاد از گام‌نهادن بر این درگاهی‌های جای‌شان چه طولانی در تغییرو زیستن در فضای دری که …

ادامه‌ی مطلب

رِمی کَنازی: شعری برای غزه

. . هرگز مرگ را نشناختم تا آن‌زمان‌که دیدم آن بمبارانِ اردوی پناهندگان را جایِ افتادن بمب‌ها پُر بود از پاهای تکه‌تکه و  نیم‌تنه هایی از‌هم‌گسسته اما بی‌نشانی از چهره‌یی تنها نقشِ جیغی محو . هرگز درد را نشناختم تاوقتی که دختری هفت ساله محکم دستان‌ام را گرفت خیره شد به من با چشمان معصوم، قهوه یی در انتظار پاسخی ‌. چیزی نداشتم تنها صدایی خفه داشتم وَ قلم‌هایی خشکیده در جیب عاجز از پرکردن ورق‌پاره‌ها از فهم و تحلیل …

ادامه‌ی مطلب

پابلو نرودا: وَ همان روزها بود…

Pablo Neruda

        وَ همان روزها بود… شعر سر رسید به جست و جوی من. نمی دانم، نمی دانم از کجا آمد، از زمستان یا که رودی نمی دانم چه گونه و کجا نه اصواتی بودند، نه کلماتی و نه سکوت، لیکن از خیابانی که فرا می خواندم از آن شاخساران شب، به ناگاه، از آن دیگر چیزها، میان شعله های تند آتش یا تنها بازآمدن، آن جا که بی چهره بودم و لمس ام کرد.     نمی …

ادامه‌ی مطلب

ترانه

  و َهیچ یک سخنی نگفتند  نه میهمان  نه میزبان  …  نه گل های داوودی   برای باهار بگو بسازم من ترانه           شب می آید شب از ترانه می آید   خواب ببینم پشت میز نشسته ام با تو با تو از من می گویم از تو فاصله این نشستن نمی گویم می شنوم می گویم از تو فاصله / این / نشستن   خمیده ام به روی من       رو به روی …

ادامه‌ی مطلب

پل الوار: بانوی عشق

Paul Eluard

ایستاده بر پلک هایم و گیسوان ش تنیده در موهایم رنگ چشمان مرا دارد شکل دستان مرا غرقِ سایه ام می شود مثل درّی که غرقِ آسمان هیچ گاه چشمان اش را نمی بندد و مجال خواب م نمی دهد و رویاهایش در روز رخشان خورشید را محو می کند و مرا که می خندم و می گریم و می خندم می گوید آن زمان که چیزی برای گفتن ندارم.   از دفتر “از مردن نمردن” ترجمه از متن انگلیسی …

ادامه‌ی مطلب

پابلو نرودا: چکامه یی برای صندلی

Man in Deck Chair, Peter Brannan

برگردان این شعر پیش کشی است به برادرم مودب (میرعلایی) به پاس محبت های همیشه گی اش   برایم صندلی یی بیاور در میان تند باد صندلی یی برای من و برای همه  نه فقط برای تسکین و تن های خسته که برای هر قصد و برای هر کس برای توان به باد رفته و لختی تامّل     یک صندلی تکی نخستین نشان از آرامش است. (از دفتر چکامه برای چیزهای معمولی)

ادامه‌ی مطلب

پابلو نرودا: شعر آخر از دفتر بیست شعر عاشقانه

Pablo Neruda

می توانم امشب غمناک ترین سطرها را بنویسم. مثلن بنویسم: ” شب شکسته است وَ تکه تکه می شوند آن ستارگان در دور دست و بر باد می روند.” شب- باد، در آسمان می پیچد و می خواند. می توانم امشب غمناک ترین سطرها را بنویسم. عاشق اش بودم و گاهی هم عاشق ام می شد. در شبی این چنین به آغوش اش کشیدم. بوسیدم اش بسیار و بسیار زیر آسمان بی انتها. عاشق ام بود و گاهی هم عاشق …

ادامه‌ی مطلب

پابلو نرودا: غزلواره ی هشتاد و یکم

Pablo Neruda

ترجمه ی این شعر پیش کشی است به همسرم باهار و اتفاق بودن اش     حالا از آنِ منی. در رویایت با رویایم بیاسای. عشق و رنج و کار همه باید اکنون که یک سر به خواب روند. شب دَوَران نادیدنی اش را می آغازد، وَ تو چون کهربایی ناب کنارم خفته ای.   چیزی جز عشق در رویاهایم نمی آرامد. رهسپار می شوی، رهسپار می شویم، با هم فرازِ امواج زمان. با من از میان سایه ها هیچ …

ادامه‌ی مطلب

سموئل بکت: گور زاد

Samuel Beckett, London 1984

برگردان این شعر پیش کشی است به برادرم کامیار (محسنین)     گذران سال های آموختنی که بر باد می رود شهامتی برای سال ها سرگردانی درون دنیایی که مودبانه روی می گرداند از خام دستیِ آموختن     پی نوشت: برگردان این شعر از متن اصلی انگلیسی انجام شده است

ادامه‌ی مطلب

سموئل بکت: می آیند…

Samuel Beckett

می آیند ناهمانند و یک سان با هر کدام شان چیزی ناهمانند و یک سان با هر کدام شان غیاب عشق، ناهمانند با هر کدام شان غیاب عشق، یک سان پی نوشت: ترجمه ی این اثر از متن انگلیسی ترجمه شده توسط شخص بکت از متن اصلی فرانسوی اثر انجام شده است.

ادامه‌ی مطلب

چهل و هشتم: که می‌تواند

که می‌تواند حکایت این پیر مرد را روایت کند؟ چه کس غیاب را وزن می‌کند؟ که می‌خواهد به وجب حجم نیاز و اندوه جهان را اندازه کند؟ یا به دور هیچ در واژه ها حصار کشد؟   : برگردان تقدیم به محسن عمادی‌ست  

ادامه‌ی مطلب