کوچ شبانه

اثری از‫:‬ ,

کوچ شبانه

حالاست که باز می‌شود دید
توت‌های سرخ را در خاکستری کوهستان
و کوچ شبانه‌ی پرندگان را
در سیاهی آسمان.

غمگینم می‌کند این خیال:
آنها که مرده‌اند، نمی‌بینند
این چیزهای کوچک را
که ما بسته‌ایم به یکایکشان.
آنها غایبند.
چطور آرام بگیرد روح؟
به خود می‌گویم شاید
دیگر نیازی به این خوشی‌ها نباشد؛
شاید فقط نبودن، به سادگی کفایت کند
هرچند، سخت است تصورش.

 

یادداشت خود را بفرست

لطفن اسم خود را وارد کنید

ورود اسمتان ضروری است.

لطفن یک ایمیل واقعی وارد کنید

یک آدرس ایمیل ضروری است

پیام خود را وارد کنید

Persian Anthology of World Poetry © 2017 تمام حقوق محفوظ است.

تمام حقوق برای خانه‌ی شاعران جهان و مترجمان سایت محفوظ است.