قالب وردپرس درنا توس
خانه / شعرها / آوازِ آوازها

آوازِ آوازها


آزادسازی اردوگاه مائوتهاوئزن

این شعر نخستین شعر از مجموعه‌ی چهار شعری است که توسط شاعر، نمایشنامه نویس و فیلم‌نامه نویس یونانی، یاکووُس کامبانلیس، پس از پایان جنگ جهانی دوم سروده شده است. کامبانلیس، که خود در اردوگاه «مائوتهاوئزن» (در بیست کیلومتری شهر لینز) اسیر بوده است پس از جنگ جهانی به نوشتن خاطرات خود از این اردوگاه پرداخت و آن را در کتابی با همین نام منتشر کرد. این اشعار سپس در اختیار میکیس تئودوراکیس، آهنگساز یونانی قرار گرفتند و توسط بسیاری از هنرمندان یونانی نیز اجرا شده اند. روایت این شعر تاثیر زیادی از «غزلیات سلیمان» در کتاب «عهد عتیق» گرفته است.

 

عشق من، چقدر زیباست

با همین لباس‌های معمولی

با شانه‌ای روی موهایش

کسی نمی‌داند او چقدر زیبا بود

-«دخترکان آشویتز

دخترکان داخائو

عشق مرا دیده‌اید؟»

-«ما او را در سفری دراز دیدیم

که دیگر لباس معمولی‌اش را به تن نداشت

دیگر خبری از شانه‌ی روی موهایش هم نبود»

 

عشق من، چقدر زیباست

با نوازش‌های مادرش

و بوسه‌های برادرش

کسی نمی‌دانست که او چقدر زیباست

-«دخترکان مائوتهائوزن

دخترکان بلسن

عشق مرا دیده‌اید؟»

-«او را در میدان‌های یخ زده دیدیم

با شماره‌ای در دستان رنگ‌پریده‌اش

و ستاره‌ای زرد بر قلبش»

درباره‌ی آرمین نیکنام

Avatar

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.