قالب وردپرس درنا توس
خانه / شعرها / نظام خلقت

نظام خلقت


خداى عالَم آفرینشو از یه دونه سیب شروع کرد،
بعد درختو آفرید و آخر سر آدمو. همیشه میوه اول میاد.
همیشه میگیم «سیب ِ بابا آدم».

خدا همون جور که پشت کله‌‏شو مى‏خاروند
پیش از این که دلو بیافرینه احساساتو آفرید:
«گاس مى‏‌باس این جورى شروع کنم: اول دل ِ حّوارو، بعد از اون عهد و وفارو.»

خدا چند تا کشتى آفرید بعد توفانو و دست آخر آبو.
اما پیش از همه آب ِ حیاتو آفرید که نوح مى‌‏باس از اون بچشه،

آخه الواح مقدس، پیش از اون که نوشته‌ ‏شن، این جورى گفته‏‌ن.

اما خدا خوشگلکى‏ رو که من دوست دارم پیش از اون آفرید که حتا خودشو بیافرینه!
‌‌

درباره‌ی احمد شاملو

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *