قالب وردپرس درنا توس
خانه / شعرها / سالها پیش هم

سالها پیش هم


 

سالها پیش هم
بلبل می خواند
به نغمه یی خوش
از آن که ما با هم بودیم

می خوانم و توانم نیست که بگریم
و می بافم در تنهایی
صاف و روشن تارهایی
تا آن زمان که ماه می تابد

آن زمان که با هم بودیم
بلبل می خواند
اکنون اما نغمه اش مرا یاد آورست
که تو از برم رفته ای

تا آن زمان که ماه بتابد
به تو می اندیشم
و  صاف و روشن است دلم

درباره‌ی فرشته وزیری نسب

Avatar

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.