معنا شناسی

هنوز سنگ را سنگ ننامیده‌ام
که سنگ دومی پشتش پدیدار می‌شود
شفاف و شبح گونه
به سان سایۀ روشن خودش
سبک و غلط انداز
بر می‌دارمش
بر او می‌آسایم
پرتابش می‌کنم
از آن من است
و در مقابلم بی‌دفاع
با سنگم
آنچه می‌کنم که می‌خواهم
اما این سنگ وزن ندارد.
آن دیگری سنگین است
آن اولی
که گوش به فرمان من نیست
که نامی ندارد
که به من می‌خورد