جنایت در غرناطه رخ داد

اثری از‫:‬ ,

برای: فدریکو گارسیا لورکا
۱   جنایت

او را دیدند
قدم‌زنان در میان تفنگ‌ها
از خیابانی بلند
تا مزارع سرد،
وقتی ستاره‌های صبح هنوز می‌درخشیدند.
فدریکو را کشتند
وقتی شب می‌شکست.
نمی‌توانست در چشم‌هایش نگاه کند،
جوخه‌ی آتش.
همه چشم‌هاشان را بستند
دعا می‌کردند: باشد که خدا هم تو را نجات ندهد!
مرده بر خاک افتاد
خون بر پیشانی و سرب در دل.
بدانید همگان
که جنایت در غرناطه رخ داد
غرناطه‌ی بی‌نوا
غرناطه‌ی او.

 

۲  شاعر و مرگ

او را دیدند
قدم‌زنان، تنها با او
بی‌‌هراس از داس‌اش.
دیگر خورشید از برجی به برجی،
و چکش‌ها بر سندان
سندان به سندان در آهنگرخانه‌ها.
عشوه‌گر حرف می‌زد با مرگ
فدریکو.
و مرگ‌اش می‌شنید:
«در شعرهایم ای دوست، از دیروز
صدای کف‌دست‌های خشکت شنیده می‌شد
یخ بخشیدی به ترانه‌هایم
و تیغه‌ی داس نقره‌ای‌ات را
به تراژدی‌ام،
برایت آواز خواهم خواند
جسمی را که نداری
چشم‌هایی که کم داری
گیسوانی را که باد برمی‌آشفت
لب‌های سرخی که بوسیده می‌شدند،
امروز مثل دیروز، کولی، ای مرگ من
چه شیرین‌است تنها بودن با تو
در نسیم غرناطه،‌
غرناطه‌ی من.»

۳

او را دیدند، قدم‌زنان…

دوستان،
مزاری برآورید شاعر را
از سنگ و رویا، در الحمرا
بر فواره‌ای که آب‌ بموید و
تا ابد بخواند
که جنایت در غرناطه رخ داد
در غرناطه‌ی او.

 

6 total comments on this postنظر شما چیست؟
  1. توی دفتر کارم تنها نشستم .صدای تو همه جا پیچیده و دوباره داری برام شعر میخونی.من هستم …اشک هست و صدای تو…تنها با هم …من و صدای تو….

یادداشت خود را بفرست

لطفن اسم خود را وارد کنید

ورود اسمتان ضروری است.

لطفن یک ایمیل واقعی وارد کنید

یک آدرس ایمیل ضروری است

پیام خود را وارد کنید

Persian Anthology of World Poetry © 2017 تمام حقوق محفوظ است.

تمام حقوق برای خانه‌ی شاعران جهان و مترجمان سایت محفوظ است.