قالب وردپرس درنا توس
خانه / شعرها / مزرعه | آنتونیو ماچادو

مزرعه | آنتونیو ماچادو


شب فرود می‌آید
همچون آتشی خُرد که خاموش می‌شود
بر فراز کوه‌ها هنوز اخگرهایی چند می‌درخشند
و این درخت شکسته بر راه‌های روشن
انسان را از ترحم به گریه وامی‌دارد
دو شاخه بر تنه‌ی زخمی
و بر هریک برگی سیاه و فسرده
گریه می‌کنی؟
آنجا در دوردست، میان سپیدارهای طلایی
تو را سایه‌های عشق انتظار می‌کشند.

درباره‌ی علی اصغر فرداد

علی اصغر فرداد

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.