قالب وردپرس درنا توس
خانه / شعرها / شعر من | فرریرا گولار

شعر من | فرریرا گولار


چنان وجودی یگانه بر می‌بالند
مردم‌ام و شعرم
چونان درختی نوزاد
که در دلِ میوه می‌روید

در مردم زاده می‌شود شعرم
چنان که سبز می‌رسد شکر
در دشت‌های نیشکر

می‌رسد شعرم
در مردم
انگار خورشید
که در گلوگاه فردا

چونان ذرت که ریشه می‌دواند
در خاک بارور، ‌
آینه در آینه‌اند
مردم‌ام و شعرم.

باز می‌گردانم شعرشان را
به مردم‌ام
اندک‌اندک چون کسی که آواز می‌خواند
بیش‌بیش چون کشتکاری که می‌کارد.

درباره‌ی محسن عمادی

محسن عمادی
شاعر، مترجم و فیلم‌ساز ایرانی در سال ۱۳۵۵ در ساری بدنیا آمد. در دانشگاه صنعتی شریف، رشته‌ی مهندسی کامپیوتر را به پایان رساند. فوق لیسانس‌اش را در رشته‌ی هنرها و فرهنگ دیجیتال در فنلاند دریافت کرد و تحصیلات تکمیلی‌ دکترایش را در دانشگاه ملی مکزیک در رشته‌ی ادبیات تطبیقی پی‌ گرفت. او مدیر و صاحب امتیاز سایت رسمی احمد شاملوست. اولین کتابِ شعرش در اسپانیا منتشر شد و آثارش به بیش از دوازده زبان ترجمه و منتشر شده‌اند. عمادی برنده‌ی نشانِ افتخار صندوق جهانی شعر، جایزه‌ی آنتونیو ماچادو و جایزه‌ی جهانی شعر وحشت در اسپانیا بوده‌است و در فستیوال‌های شعرِِ کشورهایی چون فرانسه، اسپانیا، مکزیک، آمریکا، هلند، آلمان، پرتغال، فنلاند و ... شعرخوانی کرده‌است. در حال حاضر بین مکزیک و فنلاند زندگی می‌کند.

یک دیدگاه

  1. Avatar

    چند سال پیش اشعار وب سایت شما رو می خوندم
    الان که دیدم هنوزم هستید بسیار خرسند شدم
    موفق باشید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.