خانه | شعرها | مرغان آواره

مرغان آواره




مرغان آواره تابستان به کنار پنجره‏ام مى‏آیند آواز مى‏خوانند و پَرمى‏کشند. برگ‏هاى زرد ِخاموش ِخزان آه‏مى‏کشند پرپر مى‏زنند و به زمین فرومى‏ریزند.





درباره‌ی ع. پاشایی

Avatar

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.