قالب وردپرس درنا توس
خانه / شعرها / یک سوسن سفید

یک سوسن سفید


ای آرزوی دست نیافتنیِ

عزیزِ همچون رُز

…چه حزن انگیز، هیچ راهی نیست

که سوسن سفید کاشته شده ی

جنون آمیز را تغییر دهی،

واقیت آشکار…

 

و گلبرگ های هراس انگیزِ

پوسته – چگونه الهام گرفتند

که این طور در اتاق نشیمن افتاده باشند

مست   برهنه

و در حال رویا دیدن، در نبودِ

الکتریسته…

بارها و بارها ریشه ی پایین سوسن سفید را

می خورد،

تقدیر خاکستری…

 

گسترش یافتن در نسل ها

روی بستر پوشیده از گل

همچون روی ساحلی در آردِن —

تنها رُز من امشب

موهبت برهنگی من است.

 

پاییز ۱۹۵۳

درباره‌ی فروغ پرهوده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *