پسر | ریکاردو دومنِیک

اثری از‫:‬ ,

چقدر دلم می‌خواست یک بچه‌ی پسر داشته باشم
رابطه ای که هجده سال دوام بیاورد
حتا با حساب و کتاب ِهزینه اش
و احتمال خطرش در خانه
وقتی سرخس ها حتا از فرط بی آبی
تشنه می میرند
پارسال
یک کاکتوس خریدم
اما همه ی ما راستش محتاج کسی هستیم
که او هم بیش ازاینها ما را کمی بخواهد
امسال
از پاپا نوئل خواستم
یک طوطی برایم بیاورد
که لااقل از من غذایش را بگیرد
دوستانم می خندند که از سن و سالم این حرف ها دیگرگذشته
نهایتش شانس بیاورم
وسط گربه ها خواهم مرد
شاید هم بغل یک سگ
سال هاست منتظرم
میانگین طول عمرم اگر کفاف دهد
حتا یک سگ بی صاحب خیابانی
شاید بیشتر از من دوام بیاورد
برای من که ازجدایی وخاک سپاری ها دیگر خسته ام
این طوری لااقل می شود پرهیز کرد؛ازایستگاه قطارهای بین شهری
جایی که بوی گند اشک وگریه دارد .
Ricardo Domeneck
Brazil

یادداشت خود را بفرست

لطفن اسم خود را وارد کنید

ورود اسمتان ضروری است.

لطفن یک ایمیل واقعی وارد کنید

یک آدرس ایمیل ضروری است

پیام خود را وارد کنید

Persian Anthology of World Poetry © 2017 تمام حقوق محفوظ است.

تمام حقوق برای خانه‌ی شاعران جهان و مترجمان سایت محفوظ است.