قالب وردپرس درنا توس
خانه / شعرها / هوا چشم است | برنارد نوئل

هوا چشم است | برنارد نوئل


ما چهار کلمه را می‌گذاریم
و یک دام
کائنات واژگون می‌شود
سکوت
سکوت و هیاهو
شب در کشاکشِ روز
چشم رفته تا برهوت
سر، زیر و رو
و پست‌تر از همه
صداهایی از جانبِ دست.
دستِ سبکبال
و منِ ناپیدا
اینجا برون از من
که خوابیده است آنجا
در بسترش
ایستاده آن بالا
و خودِ خودش
سایه
هر چیزی برای پُر کردن این خلاء
با هر کسی و با هر دیگری
و نشانه‌ای از هوا
فرو می‌افتد
بر کاغذ.

درباره‌ی میهن تاری

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *