قالب وردپرس درنا توس
خانه / شعرها / زبان مرده | برنارد نوئل

زبان مرده | برنارد نوئل


ترقوه‌ات
دهان‌ات
دماغِ من
و اشک‌هایم در گودیِ پشتِ استخوانِ ترقوه‌ی چپِ تو
سپس
تو من
و من تو
و نه نه نه
این روز هرگز روزی نبوده است
چه خون
سر، قلب
عشق، کیلوی گوشت است
سانتی‌متر مربع
فتحی زننده در زیر ناخن
پاها میخکوب شده
به من ده که دوباره به تو بگویم
و با دهانِ باز
هوا را از زیر لبانِ من بچش
و تویی
که من به تو می‌گویم
و در برابرت من ایستاده‌ام
دیگری
که مرا می‌سازی
و بعد روی مهره‌هایمان
در آن دم بالا می‌گیرد
بر‌افراشته در پهنای پشتِ ما
تاجِ اژدهای قدیمی.


اشاره:‌ اشعار برنارد نوئل، شاعر فرانسوی، برای نخستین‌بار به زبان فارسی ترجمه می‌شود. به زودی زندگی‌نامه‌ای از وی در اختیار خوانندگان قرار خواهد گرفت.

درباره‌ی میهن تاری

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *