قالب وردپرس درنا توس
خانه / شعرها / یکشنبه عصر | لدو ایوو

یکشنبه عصر | لدو ایوو


یکشنبه عصر
به گورستان قدیمی ماسیو باز می‌گردم،
به آن‌جا که مردگانم
هرگز از مردن دست برنمی‌دارند
از مرگ‌های مسلول و سرطانی‌شان
که از بوی دریا و از صورت‌های فلکی می‌گذرد
با سرفه‌ها،
با ناله و نفرین و خلطِ سیاه‌شان.
در عینِ سکوت
دلداریشان می‌دهم که به زندگی برگردند
که از بچه‌گی بزدل بودند
با تلخی روزهایی بلند
آونگِ هستی‌های ملالت‌بارشان،
هراسان از مرگِ کسانی
که عصرها را  با هم می‌گذرانند
وقتی، بعد از باران، مورچه‌ها
پراکنده می‌شوند
بر خاکِ مادری ایالت آلاگوا
و دیگر نمی‌توانند پرواز کنند.
به مردگانم می‌گویم:
برخیزید،
به این روز بی‌پایان برگردید
که به شما احتیاج دارد،
به سرفه‌های سمج‌،
به اداهای غضب‌ناکِ‌تان
به قدم‌‌زدن‌هاتان در کوچه‌های پرپیچ و خم ماسیو،
برگردید
به رویاهای کِسِل
به پنجره‌های گشاده بر باد گرم.
عصر یک‌شنبه،
میان مقابری که انگار معلق‌اند
به دستِ باد، در هوای آبی،
سکوت مردگان
با من می‌گوید
که آنان برنخواهند گشت.
احضارشان بی‌حاصل است.
بازگشتی در کار نیست
از آن‌جا که هستند.
تنها نام‌هایی بر گورنشان‌ها.
تنها نام‌ها.
و همهمه‌ی دریا.

درباره‌ی محسن عمادی

محسن عمادی
شاعر، مترجم و فیلم‌ساز ایرانی در سال ۱۳۵۵ در ساری بدنیا آمد. در دانشگاه صنعتی شریف، رشته‌ی مهندسی کامپیوتر را به پایان رساند. فوق لیسانس‌اش را در رشته‌ی هنرها و فرهنگ دیجیتال در فنلاند دریافت کرد و تحصیلات تکمیلی‌ دکترایش را در دانشگاه ملی مکزیک در رشته‌ی ادبیات تطبیقی پی‌ گرفت. او مدیر و صاحب امتیاز سایت رسمی احمد شاملوست. اولین کتابِ شعرش در اسپانیا منتشر شد و آثارش به بیش از دوازده زبان ترجمه و منتشر شده‌اند. عمادی برنده‌ی نشانِ افتخار صندوق جهانی شعر، جایزه‌ی آنتونیو ماچادو و جایزه‌ی جهانی شعر وحشت در اسپانیا بوده‌است و در فستیوال‌های شعرِِ کشورهایی چون فرانسه، اسپانیا، مکزیک، آمریکا، هلند، آلمان، پرتغال، فنلاند و ... شعرخوانی کرده‌است. در حال حاضر بین مکزیک و فنلاند زندگی می‌کند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *