قالب وردپرس درنا توس
خانه / شعرها / تو را که دوست می‌دارم | لدو ایوو

تو را که دوست می‌دارم | لدو ایوو


تو را که دوست می‌دارم
به برف اندیشه می‌کنم
برفی سفید چون نطفه‌ی وجود.
تو را که از آنِ خود می‌کنم
همیشه به برف اندیشه می‌کنم
برفی سفید
که بر توسه‌ها می‌بارد.

بچه که بودم
همیشه دلم می‌خواست
بارش برف را تماشا کنم،
از آن تاریکی سفید بگذرم
که میان روز و شب
سفیدی نطفه‌ را
به جهان ظلام عودت می‌دهد.

همیشه دلم می‌خواست که جهان
به سفیدی برف باشد
یک سفیدی باکره
پنبه‌ی سفیدِ بی‌لک.

و می‌بارد و می‌بارد در من برف
در ظلمانی‌شبِ محزونِ جان
برف سکوت
سفیدی سرد و مطلق و معصومِ عدم.

درباره‌ی محسن عمادی

محسن عمادی
شاعر، مترجم و فیلم‌ساز ایرانی در سال ۱۳۵۵ در ساری بدنیا آمد. در دانشگاه صنعتی شریف، رشته‌ی مهندسی کامپیوتر را به پایان رساند. فوق لیسانس‌اش را در رشته‌ی هنرها و فرهنگ دیجیتال در فنلاند دریافت کرد و تحصیلات تکمیلی‌ دکترایش را در دانشگاه ملی مکزیک در رشته‌ی ادبیات تطبیقی پی‌ گرفت. او مدیر و صاحب امتیاز سایت رسمی احمد شاملوست. اولین کتابِ شعرش در اسپانیا منتشر شد و آثارش به بیش از دوازده زبان ترجمه و منتشر شده‌اند. عمادی برنده‌ی نشانِ افتخار صندوق جهانی شعر، جایزه‌ی آنتونیو ماچادو و جایزه‌ی جهانی شعر وحشت در اسپانیا بوده‌است و در فستیوال‌های شعرِِ کشورهایی چون فرانسه، اسپانیا، مکزیک، آمریکا، هلند، آلمان، پرتغال، فنلاند و ... شعرخوانی کرده‌است. در حال حاضر بین مکزیک و فنلاند زندگی می‌کند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *