قالب وردپرس درنا توس
خانه / شعرها / نگه خواهم داشت | لدو ایوو

نگه خواهم داشت | لدو ایوو


نگه خواهم داشت،
هرآن‌چه که بایدش نگاه داشت:
فریادی را از سر عشق
در شب تاریک،
همهمه‌ی بیل را که خاک می‌پراکند
در گورستان،
آواز جغد و وزوزه‌ی توربین،
سیبی که در جعبه‌های بازار می‌پوسد،
حبابی ناگهان بر آب سد
وقتی یک ماهی از آن می‌گذرد.
یک عصر را نگه خواهم داشت
در ماسیو،
وقتی انوار عالم برمی‌افروزد
تا در همان دم
بشناسم من
شب را و وضوح را،
عشق و ویرانی را.
و نیز نگه خواهم داشت
تکه‌ابری را
که چنان سایه‌ی افلیجی
در آسمان نصاری سرگردان است،
شکوه سفید باران را
که می‌بارد بر درختان و بام‌های مصدوم
در صبحی که به گل‌های کاملیا تکیه می‌کند.
نگه می‌دارم پاروی قایق را
پس از کشتی‌شکستگی
سنگِ غبارگشته را در ریزش کوه.
تمامشان را نگاه خواهم داشت:
سنگ و آب و باد و آتش را
که به پیش می‌رود
در جنگل.
همه باید نجات یابند از انزوا
از تباهی.
حتی خاکستر را باید نگه داشت:
چرا که عشق
در آن استتار می‌کند.

درباره‌ی محسن عمادی

محسن عمادی
شاعر، مترجم و فیلم‌ساز ایرانی در سال ۱۳۵۵ در ساری بدنیا آمد. در دانشگاه صنعتی شریف، رشته‌ی مهندسی کامپیوتر را به پایان رساند. فوق لیسانس‌اش را در رشته‌ی هنرها و فرهنگ دیجیتال در فنلاند دریافت کرد و تحصیلات تکمیلی‌ دکترایش را در دانشگاه ملی مکزیک در رشته‌ی ادبیات تطبیقی پی‌ گرفت. او مدیر و صاحب امتیاز سایت رسمی احمد شاملوست. اولین کتابِ شعرش در اسپانیا منتشر شد و آثارش به بیش از دوازده زبان ترجمه و منتشر شده‌اند. عمادی برنده‌ی نشانِ افتخار صندوق جهانی شعر، جایزه‌ی آنتونیو ماچادو و جایزه‌ی جهانی شعر وحشت در اسپانیا بوده‌است و در فستیوال‌های شعرِِ کشورهایی چون فرانسه، اسپانیا، مکزیک، آمریکا، هلند، آلمان، پرتغال، فنلاند و ... شعرخوانی کرده‌است. در حال حاضر بین مکزیک و فنلاند زندگی می‌کند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *