مادر جوان | فرانسیس پونژ

اثری از‫:‬ ,

روزی چند پس از زایش کودک، زیبایی زن تغییر کرده است.
چهره‌ی اغلب روی سینه خمیده‌اش، کمی کشیده‌تر شده است.
چشم‌هایش به‌دقت اشیاء پیرامون را نگاه می‌کند، گاهی به نظر کمی حیران و گیج می‌رسد.
خیره‌گی آن چشم‌ها پر از اطمینان است آن‌گاه که هر لحظه گویی در جستجوست.
بازوان و دست‌هایش با هم خمیده‌اند به شکل هلالی که از دو سر نگه داشته شده باشد.
پاهایش لاغرتر و ضعیف‌تر به خرسندی نشسته‌اند، با زانوانی بالا کشیده. شکم برآمده، کبود، هنوز ظریف و لاغر: زهدان دارد آرام‌آرام به آرامش خو می‎گیرد، به شب‌ها، در لایه‌های پوشیده.
.. اما زود قامت راست می‌کند باز، این بدن به تمامی می‌گردد و می‌چرخد میان پارچه‌های سفید آویزان، شسته که دست‌های آزادش هر لحظه پهن می‌کند و برمی‌دارد سپس تا می‌زند یا بسته به نظر خود دوباره پهن می‌کند.

یادداشت خود را بفرست

لطفن اسم خود را وارد کنید

ورود اسمتان ضروری است.

لطفن یک ایمیل واقعی وارد کنید

یک آدرس ایمیل ضروری است

پیام خود را وارد کنید

Persian Anthology of World Poetry © 2017 تمام حقوق محفوظ است.

تمام حقوق برای خانه‌ی شاعران جهان و مترجمان سایت محفوظ است.