قالب وردپرس درنا توس
خانه / شعرها / شمع، آتش، سیگار | فرانسیس پونژ

شمع، آتش، سیگار | فرانسیس پونژ


شمع

زمانی است به شامگاهان که گیاهی عجیب سرمی‌زند. گیاهی که با تب و تاب‌اش وسایل خانه در انبوه سایه‌ها بازچیده می‌شوند.

برگ طلایی‌اش خونسرد می‌ایستد در گودی تهیِ ستونی مرمرین بر پایه‌ای سیاه‌رنگ.

شب‌پره‌ها به‌جای ماه به سویش حمله می‌برند، ماه بلندی که درختان را مه‌آلود می‌کند. اما ناگاه می‌سوزند یا خسته از کشمکش همه در مرز جنون تا گیجی و سردرگمی می‌لرزند.

شمع سوسوزنان بر صفحه‌ی کتاب و انتشار ناگهانی دودش، خواننده را دلگرم می‌کند، آن‌گاه خم می‌شود بر پایه‌اش و سپس در ماده‌ی خود که تغذیه‌اش می‌کرد غرق می‌شود.

آتش

سامانه‌ای دارد آتش: در آغاز تمام شعله‌ها در یک جهت به جنبش درمی‌آیند

می‌توان رفتار آتش را با راه‌رفتن حیوانات مطابقت داد: حیوان پیش از جای‌گیری در یک نقطه باید نقطه‌ای را ترک کند، آتش هم‌زمان شبیه آمیب و زرافه حرکت می‌کند گردن‌اش را می‌چرخاند، پاهایش را می‌کشاند

سپس وقتی ماده به اسلوب خاص خود مصرف شد و تحلیل رفت، گازهایی که برمی‌خیزند به پرواز پروانه‌ها تبدیل می‌شوند.

 

سیگار

اول بازنمایی فضا ـ مه‌آلوده، خشک و آشفته، فضایی که سیگار از وقتی آن را خلق کرده، در آن کج قرار گرفته.

سپس شخصیت‌اش: مشعل کوچکی با درخششی خیلی کمتر از عطرش، که از آن شماری معدود از تکه‌های خاکستر به تناوب جدا می‌شوند و می‌ریزند.

سرانجام شهادت‌اش: گونه‌ای گداخته به پوست‌اندازی در فلس‌های نقره.

‌‌

درباره‌ی حسین مکی‌زاده

حسین مکی‌زاده

حسین مکی زاده تفتی. مترجم آثار تد هیوز، هرولد نورس، فرانسیس پونژ، آلن گینزبرگ، دیگر شاعران نسل بیت و …. که هیچ کدام از آثارش اجازه‌ی چاپ نیافته است. او شاعر و مترجمی کهنه‌کار است که سال‌ها در زمینه‌ی شعر جهان مشغول به تحقیق و ترجمه بوده است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *