قالب وردپرس درنا توس
خانه / شعرها / از شاعر این شماره / زنبور | فرانسیس پونژ

زنبور | فرانسیس پونژ


برای ژان-پل سارتر
و سیمون دو بوار

 

 

 

یک پرده‌بالِ چابک‌پرواز، راه‌راه ببرگونه ـ گربه‌ای در ظاهر، در عمل با حجم بدنی بزرگ‌تر از مگس اگرچه با بال‌هایی نسبتاً کوتاه‌تر پُرجنب‌و‌جوش و بی‌شک کمی کُندتر. بی‌توقف در جنبش است زنبور با سرعتی که لازمه‌ی یک پرواز در محیط فوق بحرانی است (مثلاً نچسبیدن به کاغذ حشره‌کش یا عسل).

انگار در وضعیت بحران دائمی زندگی می‌کند، بحرانی که تعبیر خطرناکیِ اوست. نوعی شوریدگی یا بی‌خردی ـ که برای چنان استعدادی به تندخویی در نوسان، چون زهی سفت‌بسته موسیقیِ طنین‌دار می‌سازد، و در نتیجه سوزش یا گزشی ایجاد می‌کند که نشانگر تماس خطرناک است.

به هر سو می‌جهد ملتهب با دنباله‌ای برای فروکردن. میان آلوهای سبز یا بنفش، منظره‌ایست واقعی: چه دستگاه کوچک ویرانگری، فوق‌العاده، نیش‌دار، ماهرانه.

درباره‌ی حسین مکی‌زاده

حسین مکی‌زاده
حسین مکی زاده تفتی. مترجم آثار تد هیوز، هرولد نورس، فرانسیس پونژ، آلن گینزبرگ، دیگر شاعران نسل بیت و .... که هیچ کدام از آثارش اجازه‌ی چاپ نیافته است. او شاعر و مترجمی کهنه‌کار است که سال‌ها در زمینه‌ی شعر جهان مشغول به تحقیق و ترجمه بوده است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *