قالب وردپرس درنا توس
خانه / شعرها / خوشآمد گویی به گلها | پاره های دوم

خوشآمد گویی به گلها | پاره های دوم


خوش آمدگویی به گلها:
نرگسهایِ زرد
تعمیده شده در روغنِ زرد،
یاسِ بنفشْ هرزه-وار به هوا زبانه میکشد،
گردنبندهایِ اقاقیا
قوس میگیرند به سمتِ مادرانِ ماگنولیا،
شکوفه هایِ گیلاس پرّه هایی تیز هستند،
کوکبهایِ یخی چون شاشِ گربه زننده اند،
زنبقهایِ دره اند
زنبقهایِ خز،
زنبقهایِ پَر،
زنبقهایِ بال،
زنبقهایِ پوست،
و کمی رُزهایِ ازدست رفته یِ آمریکایی،
و همه شان خیلی خوشبو هستند
و من با خوشیِ مغزدارِ زمینیشان درگیر شده ام.

خوشآمدگویی به گلها:
یک بغل شیرخوارِ عسل
و گلِ تاج الملوک،
چاقوهایِ سرخ دسته یِ قلم مویِ نقاشیِ هندی
زمینهایِ گلِ مروارید همان مردم هستند
که به من خیانت کرده اند،
گِرگِرها خودشیفته و بی عاطفه اند،
اورکیدها زبانهایی هستند که خوابیده اند،
سنبلها آوازهایِ خودکشی اند،
گلهایِ کاغذیِ انبوه و شهوتران
شعله هایی هستند که آنچه نمیسوزد را فرا میگیرند،
خوشه یِ بزرگِ هزاران رُزِ سرخ
همه یِ آن مردمی هستند که به آنها عشق ورزیده ام،
به بینی ام ضربه بزن با ساقه یِ رُز،
که خشخاشها کیسه هایی دارند
که با نشئگیهایِ مخدری سرشار گشته اند،
میناهایِ طلایی گلبندی از جمجمه ها هستند.
بسویِ مرگ میروم
با کمالِ میل،
با همان راحتی و سعادت
درست وقتی سرم را میگذارم
رویِ سینه یِ معشوقه ام.

خوشآمدگویی به گلها:
سومین دسته گل اوج گزارشِ جنایتهاست،
ناقوسهایِ دیژیتال،
گلی آفتابگردان مچاله میکند سرش را در آغوشم
و خیره میشود به آسمان،
شاید تمام حشراتِ سیاهِ کوچولو
که میخزند از گلِ صدتومانی
پسران و دخترانِ من در زندگیهایِ آینده باشند،
بسته هایِ عظیمی از نور
تشعشع میکنند سفید، قرمز، آبی
سوسویی هم مرکز،
زرد، سبز
ستایشی شگرف،
جهان فقط سببِ خنده ام میشود.

درباره‌ی پیمان غلامی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *