خانه | شعرها | ملانکولی

ملانکولی




چهره‌ی حال را
حجاب جدا می‌کند،
از چهره‌ی گذشته.
پرده‌ای خیس
چشمی که
در غلیان است هنوز،
از اشکی قدیمی.

ملانکولی، ملانکولی.

ما
از آن‌چه فرو می‌کاهدمان،
می‌میریم.





درباره‌ی سارا سمیعی

Avatar

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.