قالب وردپرس درنا توس
خانه / شعرها / فال

فال


آستانه‌ای نیست دیگر
دیگر نه خانه‌ای‌ست
و نه اردو و آتشی

سپیده‌دم ِ دست چپ‌ِ تو
شامگاه دست راست‌‌ات را
در آغوش می‌کشد
روز به غباری بدل می‌شود
و شب حکمرانی می‌کند

میان جانِ تو
که گمان نمی‌کنم در عذاب باشد
و جسم‌ات
که در ارتفاعات
سکنی گزیده‌ است
هیچ کوفتگی‌ای
در میان نیست
هیچ جراحتی

تو راه می‌گشایی
به سوی پیشگویان، شفاف
شاید
با ناخن‌هایت
زمان را خراش دهی
فالی که حاملِ معجزه است

ساکنِ مشرق است
ستاره‌ی نوین
آن‌جا که زندگی جادویی‌ات
نوید می‌دهد:
هوس و پیام ِ غیبی ِ رستاخیزی بی‌مانند را

رستاخیزی که نامی ندارد

درباره‌ی سارا سمیعی

Avatar

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.