قالب وردپرس درنا توس
خانه / شعرها / ترانه‌ی تنهایی

ترانه‌ی تنهایی


تا مهیّا شوم
جلو خصم وُ حصارها
آموختم که قلبِ شوریده‌‌وارم را
ذرّه‌ ذرّه در پستو خواب کنم

دیرزمانی شد وُ
حالا از پیِ سال‌ها‌ از این خیال
قلب‌ام کشیده کنار
و من مُرده‌وارْ زمین را نگاه می‌کنم

چندان‌که تنها شدم
حصاری کشیدم دور تا دورِ خودم
از درون اما
تسخیر شدم:

تهی،‌ همه‌چیز تهی‌ست
دور، بی‌آفاق وُ دور
نه دشمنی
نه نردبانِ شبیخونی.
‌‌‌‌ 

درباره‌ی آزاد عندلیبی

آزاد عندلیبی

آزاد عندلیبی شاعر، مترجم و ویراستار ایرانی در دورود به دنیا آمد و اکنون در شهر تهران زندگی می‌کند. در رشته‌ی مهندسی عمران تحصیل کرد و سپس از تحصیل در رشته‌ی بازسازی ابنیه‌ی تاریخی کناره گرفت. در سال‌های گذشته سردبیری دو هفته‌نامه و مدیریت هنری یک نشر ایرانی را بر عهده داشت و با برخی مجلات ادبی نیز همکاری می‌کرد. وی ظرف سال‌های اخیر در زمینه‌ی ترجمه‌ی رمان، داستان و شعر به‌عنوان ویراستار با تعدادی از ناشران و مترجمان ایرانی همکاری می‌کند و توأمان دبیر مجموعه شعر جهان «نشر نو» است. تا کنون از چاپ شعرهایش امتناع کرده و به انتشار آزادانه و الکترونیک ترجمه‌های شعر پرداخته است. وی عضو هیئت تحریریه و مدیر تشکیلات وب‌سایت رسمی احمد شاملوست. از او ترجمه‌هایی از شاعرانی مانند اریش فرید، مایا آنجلو، جورج سفریس، اودیسئوس الیتیس، میلتوس ساختوریس و ترانه‌های ادبیات ملل [لری، لکی، بختیاری] و … منتشر شده است. وی در حال حاضر مشغول انجام دو پروژه‌ی شعری و پژوهشی در حوزه‌ی ترجمه‌ی ادبی‌ست.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *