قالب وردپرس درنا توس
خانه / شعرها / فراموشی

فراموشی


فراموشی کر است، فراموشیِ صداها
گمشدگانی که دوستشان داریم
فراموشیِ بادهایی که
زندانیان شهرهای محصور را آزاد می‌کنند.

فراموشی عریان است، مثل شن
نفرین شده است
بخاطر طلسم‌های دفن شده:
سر خروس‌ها، قلب‌های تکه پاره

اما فراموشی باز از رنج‌ها جان می‌گیرد
رویاهای برباد رفته را زنده می‌کند
طراوت درخت‌ها را توجیح می‌کند
و
همه را
به گذر روزها می‌بخشد.

درباره‌ی نفیسه نواب‌پور

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *