۱۹۰۹

اثری از‫:‬

 

جامه ای از حریر ارغوانی بر تن داشت

بالاپوشی با گلدوزی‌های طلایی

و برش هایی از روی شانه ها

 

چشمانِ رقصانش چون چشم فرشته ها

می خندید، می خندید

با چهره ای به رنگِ فرانسه

چشم هایش آبی، دندان ها سفید و لب ها سرخ

آه چهره اش به رنگ فرانسه بود

 

با پیراهنِ دِکُلته اش

و موهایی چون موهای مادام رِکَمیه

با بازوانِ برهنه

 

هرگز صدای زنگ نیمه شب را نخواهی شنید

 

زنِ حریرِ ارغوانی پوش

با بالاپوشِ طلادوزی اش

و یقه ی گِردِ باز

طره ی مواجِ گیسوانش را تاب می داد

پیشانی بندِ طلایی اش را

و صندل های بندی ظریفش را با خود می کشید

 

چنان زیبا بود آن زن

که جرئت نمی کردی دوستش بداری

 

من زنان هولناکی را

در محله های بیرحم دوست داشتم

در آن جا که هر روز کسانی

با  خونی  از فلز و آتش در مغزشان

با به این دنیا می گذارند

من عشاقِ ماشین های قمار را دوست داشتم

 

زیبایی و شکوه

در برابرِ او هیچ نبود

چنان زیبا بود آن زن

که مرا سخت می ترساند

 

یادداشت خود را بفرست

لطفن اسم خود را وارد کنید

ورود اسمتان ضروری است.

لطفن یک ایمیل واقعی وارد کنید

یک آدرس ایمیل ضروری است

پیام خود را وارد کنید

Persian Anthology of World Poetry © 2017 تمام حقوق محفوظ است.

تمام حقوق برای خانه‌ی شاعران جهان و مترجمان سایت محفوظ است.