قالب وردپرس درنا توس
خانه / شعرها / شتاب ابرها

شتاب ابرها


بستر، قاب پنجره در کنار، دره، آسمان،
شتاب پرشوکت این ابرها.
پنجه‌ی باران بر شیشه، ناگهان،
چنین از عدم آغاز شد جهان.

در رویای من از دیروز
بذر سالها سوخت به شعله‌های خَرد
بر سطح سفالین، بی‌حرارت.
پاهای برهنه‌ی ما راه افتادند چون آبی زلال.

آه یار من،
چه کم بود فاصله‌ی بین تن‌هایمان!
تیغه‌ی پرسه‌زن و بران زمان
بیهوده فضا می‌جست به فرود.

 

درباره‌ی نفیسه نواب‌پور

Avatar

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.