قالب وردپرس درنا توس
خانه / بهنود فرازمند (صفحه 2)

بهنود فرازمند

Avatar

هرمان هسه | شب ها روی دریا

    شب ها که دریا گهواره ام می شود و سوسوی ستاره های رنگ پریده رویِ موج های عریض اش استراحت می کند آن زمان خودم را از همه کارها و عشق ها رها می کنم آرام می شوم و تنها نفس می کشم دریایی تکانم می دهد که سرد و ساکت در دل هزاران چراغ آسمان دراز کشیده به دوستانم فکر می کنم نگاهم را به نگاهشان می دوزم بی صدا و تنها از تک تکشان می پرسم: …

ادامه‌ی مطلب

کارلوس دروموند آندراده | کارلوس

  کارلوس، آرام بگیر عشق همین است که می بینی: امروز بوسه، فردا بی بوسه پس فردا، یکشنبه است و هیچ کس نمی داند حکایت دوشنبه چیست. نه جان سختی ثمری دارد نه خودکشی. اما خود را نکُش، خود را نکُش. تمام و کمال، خود را نگهدار برای عروسی گیرم کسی نداند آیا و کی خواهد بود. پسرم کارلوس عشقِ در تاریکی، نه، عشقِ در روشنای روز همیشه اندوهبار است اما این را به هیچکس نگو که نه می داند …

ادامه‌ی مطلب

ژاک پره ور | تنبلِ کلاس

  با حرکتِ سر می گوید نه با قلب اش می گوید بله به هر چه که دوست دارد می گوید بله به معلم می گوید نه از جایش بلند می شود هر چه سوال است از او می پرسند ناگهان می خندد همه چیز را پاک می کند هر چه عدد و کلمه ست هر چه تاریخ و اسم و هر چه جمله و بند   همه چیز را پاک می کند بدون توجه به تهدیدهای معلم و یا …

ادامه‌ی مطلب

اریش فرید | در دوردست

پس از وصال و رسیدن به معشوق چه بسا دیگر کسی شعری نسراید دستت را دراز می کنی جست و جو می کنی لمس می کنی گوش می سپاری نزدیک می شوی اما آن بلوغِ همیشه وصف ناپذیرِ عشق را که من می نویسم اش هر کسی به تجربه در می یابد روز و شب حتی پس از وصالِ معشوق

ادامه‌ی مطلب

مایا آنجلو | زن فوق العاده

زنانِ زیبا در شگفت اند رازِ من کجا پنهان شده من جذاب یا مانندِ مانکن نیستم اما هنگامی که به آن ها می گویم فکر می کنند دروغ است می گویم رازم در امتداد بازوانم در پهنای باسن ام و در گام های بلندم است و در شکلِ لبانم من یک زنم فوق العاده زنی فوق العاده من این ام به داخلِ اتاق می روم به همان سردی که شما مرد ها می پسندید در برابر مردی که ایستاده یا …

ادامه‌ی مطلب

ویلیام کارلوس ویلیامز | آزادی! برابری! برادری

  برادر اگرما ثروتمند بودیم سینه را سپر می کردیم و سرهایمان را بالا نگه می داشتیم این همان رویایی است که ما را نابود کرد دیگر غروری در داشتنِ اسب ها یا نگه داشتنِ افسارشان نیست قوز می کنیم و برایِ سرنوشتمان افسوس می خوریم خب در نهایت همه چیز تلخ می شود چه راهِ راست را انتخاب کرده باشی چه راهِ چپ را و… رویاها چیزهایِ بدی نیستند

ادامه‌ی مطلب

والاس استیونز | ذهن زمستان

باید ذهنی زمستانی داشت تا بتوان شبنم یخ زده و شاخه ها را از ورایِ برفِ رویِ درختانِ کاج نگاه کرد و مدت ها باید سرد ماند تا یخِ رویِ سرو هایِ کوهی را چون مو هایشان دید و در درخششِ دوردستِ آفتابِ زمستان خشونت صنوبر ها را احساس کرد و در آوایِ باد -در صدایِ چند برگ به مصیبت ها فکر نکرد که این صدا صوتِ سرزمینی پر از بادی مشابه است که در مکانی مشابه برایِ شنوندگانی می …

ادامه‌ی مطلب

ایو بون فوا | نام حقیقی

من این قلعه ای را که تو بودی، بیابان خواهم نامید این صدا را شب و چهره ی تو را “نبودن” می نامم و هنگامی که بر زمین سترون شده سقوط می کنی صاعقه ای که تو را می برد، نیستی می نامم مردن، جایی بود که تو دوست می داشتی، من می آیم اما همیشه از راه های تاریک تو من خواسته های تو، پیکرِ تو و حافظه ی تو را نابود می کنم من آن دشمن تو ام …

ادامه‌ی مطلب