قالب وردپرس درنا توس
خانه / مریم عمادی

مریم عمادی

شاعری

ظهور شاعری جديد مثل روئيدن گلی وحشی‌ست بيرون، ميان هیزم‌‌ها. گلی كه هرگز نام‌اش را در كتاب گل‌ها نديده‌ای نه كسی می‌شناسدش نه رنگ اش را می‌دانند و نه طريق رشدش را. شعرش چون گلی، در سطرهای كاغذ می‌رويد رشد می‌كند از ميان انبوه كاغذهای مچاله، سر بر می‌آورد و عطرش را می‌پراكند بوی مستي بوی رطوبت دريا در روزی مه‌آلود طعم حقيقت و دروغ! كلماتش چه آشنايند همان‌هايی كه بارها و بارها خودت نوشته‌ای اما احساس می‌كني وقتي او قلم به دست مي‌گيرد انگار قلم مويي را برداشته تا حرف‌هايت را نقاشي كند!

ادامه‌ی مطلب