خانه | شعرها | عقربه | میلتوس ساختوریس

عقربه | میلتوس ساختوریس




دریا را نگریستم
بر فرازِ کوهی بلند
در دست‌هایش
پرندگان را دیدم
که می‌زیند و می‌میرند
در اوج همچون ستاره‌ای می‌درخشیدم
ستاره‌ای بودم
با قطره‌های اشک و با چنگال‌ها
و دورم ماهیان و نردبان‌ها
نردبان‌ها برای آن‌ها که صعود کنند
که قلبم را از جا بکنند
نردبان‌ها برای من که صعود کنم
که قلب دریا را بشکافم.






درباره‌ی آزاد عندلیبی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.