خانه | شعرها | امید

امید




 

امید را بسته‌ام
به ریشه‌های زندگی

رو به ظلمات
وضوح را برافراشته‌ام
مشعل‌ها را کاشته‌ام
در مرزهای شب

وضوحی که سماجت ‌می‌کند
مشعل‌هایی که می‌لغزند
میان سایه‌ها و بربریت

روشنی‌هایی
که بازمی‌گردند
به حیات
مشعل‌های
همیشه
برافراشته‌ی
بی‌زوال

می‌کارم امیدواری را
در خاکِ حاصلخیزِ قلب
می‌پذیرم همه‌ی امید را
با جانِ عصیانگرش

 

آندره شدید شاعر فرانسوی مصری‌تبار

تولد: ۱۹۲۰ قاهره – مرگ: ۲۰۱۱ پاریس





درباره‌ی سارا سمیعی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.