خانه | شعرها | کلمات من

کلمات من




شبیه کلماتی هستی
که دوست شان می دارم
شبیه خشم
که روزگاری در کوچه پس کوچه ها
نمایان می شد

و یا امید
که شب و روز
گم اش می کردیم
همان که شاخه ی زیتون را
سبز نگه می داشت

و یا شبیه عشق
که روی دریاها
شناور بود

شبیه جنگ
که ته دلم را قرص
و موهایم را تیره نگه می داشت
جنگی که صخره ها را نیز
نرم می کرد





درباره‌ی سیامک تقی‌زاده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.