خانه | شعرها | نام ِ معشوق

نام ِ معشوق




رُزهاى دمشق
که در ظلمات
دایه‏گان ِ پرتو ِ نوراَند و
آینه‏‌داران ِ هاله‏‌اند و
شباهنگام
با آتش ِ برف ِ خویش
مرا پاس مى‏‌دارند
محتاله
ماه
در محفل ِ زیتونُ‏‌بنان
سکوت را عریان مى‏‌کند
و نام ِ معشوق را
با شاخسارها
در میان مى‏‌گذارد.





درباره‌ی احمد شاملو

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.