خانه | شعرها | پنهانی ها

پنهانی ها




از آنچه کرده ام و از آنچه گفته ام

مگذارید هیچکس بکوشد که بداند من که بوده ام.

مانعی بود که تغییر می داد

الگوی رفتار و کردار زندگیم را.

مانعی بود که اغلب

چون زبان به سخن می گشودم، باز می داشت مرا.

از نادیده انگاشته ترین اعمالم،

از در لفافه ترین نوشته هایم –

تنها از اینها بگذارید که درکم کنند.

اما شاید ارزش اینقدر دغدغه را نداشته باشد،

اینقدر تلاش را که کسی کشف کند من به واقع که بوده ام.

بعدها، در جامعه ای تکامل یافته تر،

کسی دیگر درست به شکل من

به یقین پدیدار می شود و آزاد عمل می کند.





درباره‌ی کامیار محسنین

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.