خانه | شعرها | برای همسرش

برای همسرش




مرده بودم و اینک زنده ام 
تو دستم را گرفتی 

کوردلانه مرده بودم 
تو دستم را گرفتی 

تو دیدی که من مردم 
و باز عمر تازه یافتم 

تو عمر من بودی 
وقتی که مردم 

تو عمر من هستی 
و باز زندگی می کنم 


*  به همسرم





درباره‌ی کامیار محسنین

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.